Aminokwasy ograniczające są kluczowym czynnikiem determinującym wartość biologiczną białka w produktach spożywczych. Ich obecność oraz ilość stanowią istotny element oceny jakości białka, wpływający na możliwości syntezy białek ustrojowych w organizmie człowieka. W artykule precyzyjnie omawiamy, czym są aminokwasy ograniczające, które produkty zawierają je w najmniejszych ilościach oraz jakie znaczenie mają dla zdrowia i przyswajalności białka.

Aminokwasy ograniczające – definicja i znaczenie

Aminokwas ograniczający to wybrany aminokwas niezbędny, który występuje w najniższej ilości w danym białku spożywczym w odniesieniu do wzorca białka referencyjnego[1][5]. Jego niedobór staje się głównym czynnikiem ograniczającym wykorzystanie innych aminokwasów pochodzących z tego źródła[1]. Mechanizm ten został opisany jako prawo minimum Liebiega, zgodnie z którym czynnik obecny w najmniejszej ilości podatny jest na niedobory i ogranicza funkcjonowanie pozostałych elementów systemu – w tym przypadku syntezę białek[1].

Aminokwas ograniczający warunkuje ostateczną biodostępność białka danego produktu spożywczego, co bezpośrednio wpływa na przyswajalność i wartość odżywczą danego pokarmu[1]. Skala PDCAAS, najczęściej stosowana do oceny wartości białka, porównuje ilość ograniczającego aminokwasu względem białka wzorcowego, takiego jak jajko lub mleko[1].

Najczęstsze występowanie aminokwasów ograniczających w produktach spożywczych

W praktyce najczęściej analizuje się zawartość lizyny i metioniny. W grupie zbóż aminokwasem ograniczającym jest głównie lizyna[1][5]. Produkty zbożowe, mimo iż są bogate w wiele składników odżywczych, dostarczają jej w ilościach niewystarczających, przez co cały potencjał białka zawartego w zbożach jest ograniczany[5]. Z kolei w przypadku produktów strączkowych takim czynnikiem ograniczającym jest metionina[1].

  Na czym polega dieta białkowa i dlaczego zyskuje popularność?

Pojedyncze źródło białka roślinnego rzadko posiada wszystkie aminokwasy egzogenne w odpowiednich proporcjach i ilościach, jakie wskazuje białko wzorcowe. Jednak spożywanie produktów zbożowych razem z roślinnymi źródłami białka korzystnie wpływa na optymalne wykorzystanie komplementarnych aminokwasów na poziomie organizmu człowieka[5].

Znaczenie aminokwasów ograniczających dla organizmu człowieka

Aminokwasy egzogenne muszą być dostarczane wraz z pożywieniem, gdyż organizm człowieka nie posiada możliwości ich samodzielnej syntezy[3][4]. Właściwa równowaga pomiędzy aminokwasami egzogennymi i endogennymi oraz odpowiednia ilość poszczególnych aminokwasów bezpośrednio warunkuje procesy związane z budową i odnową komórek[1].

Lizyna pełni w organizmie człowieka szereg funkcji: uczestniczy w budowie mięśni i kości, wspiera wchłanianie wapnia oraz bierze udział w syntezie hormonów, przeciwciał, enzymów i kolagenu[5]. Jej niedobór powoduje m.in. zmęczenie, osłabienie, rozdrażnienie, anemię czy nawet nadmierne wypadanie włosów[5]. Metionina jest równie ważna dla różnych procesów metabolicznych i regeneracyjnych, ale jej szczególną rolę odnotowuje się w produktach strączkowych.

Skutki niedoboru aminokwasów ograniczających i komplementacja białek

Brak choćby jednego z niezbędnych aminokwasów ograniczających prowadzi do niepełnego spożytkowania innych aminokwasów obecnych w pożywieniu, nawet jeśli w danym produkcie występują one w dużych ilościach. Taka sytuacja wywołuje zjawisko ograniczenia wartości odżywczej białka całkowitego[5]. W praktyce skutkuje to niedoborami budulcowymi, pogorszeniem regeneracji tkanek, nasileniem objawów zmęczenia czy obniżeniem odporności.

Odpowiednia komplementacja białek polega na łączeniu różnych źródeł białka, np. zbóż z roślinami strączkowymi lub rybami. Takie podejście umożliwia wzajemne uzupełnianie niedoborów aminokwasów ograniczających i pozwala na uzyskanie pełnowartościowego profilu aminokwasowego, który odpowiada wzorcowym potrzebom człowieka[5].

  Jakie produkty wybierać przy diecie białkowej?

Podsumowanie – kluczowe informacje o aminokwasach ograniczających

Aminokwasy ograniczające wyznaczają jakość i przyswajalność białka z wielu produktów spożywczych. W zbożach najczęściej brakuje lizyny, natomiast w strączkach – metioniny[1]. Optymalne spożycie białka o wysokiej wartości odżywczej opiera się na połączeniu różnych źródeł pokarmowych, umożliwiając wzajemne uzupełnianie się aminokwasów[5]. Świadomość roli aminokwasów egzogennych i ich występowania oraz znajomość czynników ograniczających pozwala na lepsze planowanie zbilansowanej diety, która zapewni właściwe wykorzystanie białka i prawidłowe funkcjonowanie organizmu.

Źródła:

  • [1] https://www.formanazycie.pl/artykuly/skad-bierzesz-bialko-czyli-dieta-roslinna-cz-2
  • [2] https://www.medonet.pl/zdrowie/zdrowie-dla-kazdego,aminokwasy—rola–zrodla-w-diecie–niedobor–nadmiar–schorzenia,artykul,42671094.html
  • [3] https://fit.poradnikzdrowie.pl/diety-i-zywienie/co-jesz/aminokwasy-podzial-wlasciwosci-i-zrodla-w-pozywieniu-aa-4XDJ-XULR-6Hcg.html
  • [4] https://dlaroslin.pl/content/678-10-rzeczy-ktorych-nie-wiecie-o-aminokwasach-wykorzystywanych-w-uprawach
  • [5] https://www.rybynapolskimrynku.pl/niezbedne-aminokwasy-w-tym-lizyna-metionina-i-cysteina/